مستكشف ( mostakcef ) ص . ع . آن كه طلب كشف مىكند و آشكارا كردن مىخواهد . و هويدا و آشكار . مستكف ( mostakeff ) ص . ع . آن كه گرد مىگيرد و احاطه مىكند چيزى را و مىنگرد بسوى آن . مستكفات ( mostakaff t ) ا . ع . چشمه‌ها . و شتران گرد شدهء فراهم آمده . مستكفى ( mostakfi ) ص . ع . آن كه طلب كفايت مىكند و كفايت مىخواهد كه كارى را كاملا بانجام رساند . و المستكفى بالله : لقب عبد اللّه بن المكتفى بيست و دويمين خليفهء عباسى كه پس از يك سال و چهار ماه خلافت در سال 334 هجرى به حكم معز الدوله چشمهاى ويرا ميل كشيده از خلافت خلع كردند . مستكلب ( mostakleb ) ص . ع . كسى كه همچو سك بانك مىكند . مستكلئ ( mostakle ' ) و مستكلئة ( mostakleat ) ص . ع . زمين بسيار گياه . و آن كه مهلت و تأخيز مىخواهد . مستكمل ( mostakmel ) ص ع . آن كه تمام كردن مىخواهد . مستكن ( mostakenn ) ص . ع . پوشيده و نهفته و پنهان . مستكنة ( mostakennat ) ا . ع . كينه . مستكوى ( mostakvi ) ص . ع . خواهان داغ كردن . مستكير ( mostakir ) ص . ع . آن كه مىشتابد . و آن كه پشتواره برميدارد . مستكين ( mostakin ) ص . ع . فروتن و كمينه . و رام و خوار . مستل ( mastal ) ا . ع . راه تنگ . مستلب ( mostalab ) ص . ع . دزديده شده و ربوده شده و غارت شده . مستلب ( mostaleb ) ا . ع . دزد و رباينده . و نام شمشيرى . مستلبث ( mostalbes ) ص . ع . آن كه درنك كار و بطئ مىپندارد كسى را . مستلبن ( mostalben ) ص . ع . آن كه شير مىخواهد . مستلبئ ( mostalbe ' ) ص . ع . بچه‌اى كه فله مىمكد . مستلج ( mostalejj ) ص . ع . ستيهنده و تبردكنندهء در سوگند . و نادهندهء كفاره به گمان صدق . مستلحق ( mostalheq ) ص . ع . اختياركننده . و گيرندهء بجاى فرزند . و آن كه دعوت مىكند براى با هم بودن . مستلحم ( mostalhem ) ا . ع . شير بيشه . مستلحم ( mostalhem ) ص ع . راه فراخ . و پيرو . مستلذ ( mostalezz ) ص . ع . آنكه خوشمزه مىكند . مستلذات ( mostalezz t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى لذيذ . مستلزم ( mostalzem ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - موجب و مسبب . و برآورنده و حاصل‌كننده . و تقاضاكننده و طلب‌كننده و درخواست‌كننده . و سبب و جهت و علت و باعث . و پيداكننده . مستلزمات ( mostalzem t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى لازم و ملزوم . مستلسم ( mostalsem ) ص . ع . جوينده و طلب‌كننده . مستلطف ( mostaltef ) ص . ع . آن كه مىبندد و محكم مىكند چيزى را بر بازو و پهلوى خود . مستلطم ( mostaltem ) ص . ع . آن كه طپانچه زدن مىخواهد . مستلعب ( mostal'eb ) ص . ع . خواهان بازى كردن . مستلغى ( mostalqi ) ص . ع . مستمع كلام و گوش دهندهء سخن . مستلفث ( mostalfes ) ص . ع . آن كه بپايان چيزى مىرسد و همهء آن را مىگيرد . مستلفج ( mostalfej ) ا . ع . بيچيز و فقير و گدا . و دل رفته . و بىحواس از ترس . و به زمين دوسيدهء از لاغرى و ناتوانى . مستلقى ( mostalqi ) ص . ع . بر قفا خفته و ستان . مستلقيا ( mostalqian ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - در حالت بر قفا خفتگى . مستلهم ( mostalhem ) ص . ع . خواهان الهام . مستليح ( mostalih ) ص . ع . شنونده و مستمع . و آن كه نيك مىنگرد . و تشنه . مستلئم ( mostalem ) ص . ع . آنكه با ناكسان خويشى و مصاهرت مىكند . و آنكه از ناكسان زن مىخواهد . و آنكه پدرش زشت‌خوى است . و آن كه زره مىپوشد . مستليم ( mostalim ) ص . ع . در معرض طعن واقع شده و ملامت شده . مستمال ( mostam l ) ص . ع . مأخوذ از تازى - دل‌نواخته شده و تسلى داده شده . و بسوى خود ميل داده شده . مستمتع ( mostamte ' ) ص . ع . برخوردار . و عمره و يا حج گزارنده . مستمجد ( mostamjed ) ص . ع . كسى و يا چيزى كه افزونى مىگيرد . و آن كه افزونى مىخواهد . مستمحض ( mostamhez ) ص . ع . آنكه شير خالص مىخواهد . مستمخر ( mostamxer ) ص . ع . آنكه جهت خنكى برابر باد مىايستد .